Jaki nośnik danych używany jest dla aplikacji Java™? W jakim stopniu są one zależne od sieci? Czy można z nich korzystać, gdy telefon znajdzie się poza jej zasięgiem? >>
Technologię Java™ tworzą dwa składniki: język programowania i środowisko aplikacji, w którym mogą być uruchamiane programy napisane w języku Java™. Składnia języka Java™ przypomina język C++, w obydwu przypadkach mamy też do czynienia z programowaniem obiektowym. Zasadnicza różnica między tymi językami polega na tym, że w przypadku języka C++ kod źródłowy programu musi zostać skompilowany do kodu maszynowego, który z kolei może być wykonywany jedynie na określonym typie urządzeń. W przypadku języka Java™ kod jest interpretowany na urządzeniu docelowym przez tzw. wirtualną maszynę Java™. Dzięki temu aplikacje Java™ mogą być przenoszone pomiędzy różnymi urządzeniami - będą działać wszędzie tam, gdzie zastosowano podobną platformę Java™.
Telefon Nokia 7250 oferuje platformę Java™ 2 Micro Edition (J2ME), czyli część technologii Java™ zaprojektowaną specjalnie dla urządzeń elektronicznych. Konkretniej, platforma ta oparta jest na przemysłowym standardzie Mobile Information Device Profile 1.0 (MIDP 1.0), udostępniającym funkcje niezbędne do tworzenia aplikacji do telefonów komórkowych. Aplikacje Java™ utworzone dla tej platformy nazywa się często MIDletami.
3. Jakie korzyści z technologii Java™ mogą czerpać użytkownicy telefonów?
Do tej pory telefon był dostarczany z pewną liczbą fabrycznie zainstalowanych aplikacji. Zwykle był to kalendarz, zegar i kilka gier. Technologia Java™ radykalnie zmieniła tę sytuację. Umożliwia ona użytkownikom pobieranie do telefonu nowych aplikacji. Dzięki temu mogą oni korzystać z twórczego potencjału tysięcy programistów na całym świecie. Przykładowymi aplikacjami Java™ są gry, kalendarze treningów sportowych, rozmówki obcojęzyczne bądź różnego rodzaju mapy. Technologia Java™ uatrakcyjnia działanie telefonu i umożliwia użytkownikowi personalizację swojego urządzenia przez samodzielny wybór potrzebnych aplikacji. W telefonie Nokia 7250 można pobierać aplikacje Java™ za pośrednictwem połączeń WAP i przy użyciu pakietu PC Suite.
4. Jakie korzyści wynikają z pobierania aplikacji do telefonu Nokia 7250?
Pobierając różne aplikacje (przydatne w podróży, podczas zakupów lub służące tylko rozrywce, np. interaktywne gry z atrakcyjną grafiką), można ułatwić sobie życie w pracy i poza nią. Oczywiście do telefonu można pobierać także inne aplikacje - wszystko zależy tylko od użytkownika.
Aplikacje Java™ działają lokalnie w urządzeniu, dlatego nie ma mowy o opóźnieniach wynikających z pośrednictwa sieci.
5. Ile aplikacji można pobrać do telefonu Nokia 7250?
W telefonie Nokia 7250 ilość zarezerwowanej dla aplikacji Java™ pamięci zmienia się dynamicznie. Maksymalny rozmiar MIDletu, który można pobrać poprzez WAP, wynosi 64 KB. Do telefonu Nokia 7250 można pobrać do 30 MIDletów o maksymalnym rozmiarze. Jeżeli pobrane MIDlety będą mniejsze, to będzie można pobrać ich więcej. Za pomocą pakietu Nokia PC Suite można przesyłać MIDlety o maksymalnym rozmiarze 64 KB z komputera PC do telefonu.
Uwaga: opisana powyżej pojemność zależy od całkowitego obszaru pamięci współdzielonej (3,5 MB). Jest ona dzielona między wiadomości multimedialne MMS, zdjęcia, obrazy, dźwięki dzwonka i aplikacje Java™. W telefonie Nokia 7250 fabrycznie instalowane są MIDlety Java™, które także zajmują część pamięci. Jednak w każdej chwili można je usunąć i w ich miejsce pobrać nowe.
Aplikacje Java™ są oferowane przez wiele firm. To operatorzy sieci starają się, aby ich abonenci mieli łatwy dostęp i możliwość pobierania takich aplikacji. Aplikacje można również kopiować do telefonu Nokia 7250 korzystając z pakietu PC Suite, dlatego MIDlety mogą być najpierw pobierane z internetu, a następnie przesyłane do telefonu.
8. Czy wszystkie aplikacje Java™ można uruchomić w telefonie Nokia 7250?
Telefon Nokia 7250 umożliwia pobieranie standardowych MIDletów, to znaczy aplikacji zgodnych ze specyfikacją API z MIDP 1.0. Jeden MIDlet może zajmować nie więcej niż 64 KB.
9. Jakie zabezpieczenia związane z uruchamianiem aplikacji Java™ zastosowano w telefonie Nokia 7250?
Platforma Java™, którą zastosowano w telefonie Nokia 7250, została wyposażona w zaawansowane mechanizmy zabezpieczeń. Gdy aplikacja Java™ próbuje nawiązać połączenie z siecią, wymagana jest zgoda użytkownika. Zawsze wtedy, gdy aplikacja nawiąże połączenie, w lewym górnym rogu wyświetlacza widoczny jest wskaźnik połączenia sieciowego. Użytkownik ma więc kontrolę nad korzystaniem z połączeń przez aplikacje. Aby uniemożliwić takie połączenia przez sieć, dla których użytkownik nie zna wysokości opłat, aplikacje mogą nawiązywać połączenia jedynie z bramą WAP zdefiniowaną w ustawieniach WAP.
Aplikacje Java™ nie mają dostępu do prywatnych danych użytkownika, a więc nie mają możliwości ich odczytania i ujawniania osobom postronnym. Przykładowo aplikacje te nie mają dostępu do spisu telefonów, kalendarza, wiadomości tekstowych i spisu połączeń. W rzeczywistości aplikacje mają dostęp jedynie do własnych danych, które zostały przez nie zapisane w telefonie. Funkcja ta została opracowana przez ekspertów w dziedzinie telekomunikacji, pracujących na potrzeby Java™ Community Process (w skrócie JCP).
Trzeba jednak wiedzieć, że po wprowadzeniu z klawiatury do aplikacji dowolnych danych, aplikacja może przesłać te dane w połączeniu sieciowym. Jeżeli więc nie ma się pewności w kwestii sposobów działania danej aplikacji Java™, nie należy wprowadzać do niej żadnych poufnych informacji.
Aplikacje Java™ uruchamiane w telefonie Nokia 7250 ustanawiają połączenie HTTP, korzystając ze stosu WAP. Z tego względu
zabezpieczenia na poziomie transferu danych oparte są na mechanizmach zabezpieczeń oferowanych przez stos WAP, a dokładniej przez protokół
WTLS (Wireless Transport Layer Security). Model zabezpieczeń WAP ma kilka słabych punktów, główną jego wadą jest brak pełnego zabezpieczenia
transmisji pomiędzy klientem a serwerem HTTP. Dlatego poufnych czy szczególnie cennych informacji nie powinno się
przesyłać poprzez WAP. Luka w systemie zabezpieczeń polega na tym, że bramki WAP odszyfrowują dane przesyłane protokołem WTLS, a następnie ponownie je szyfrują,
używając podczas ich transferu do serwera protokołu SSL Jeżeli nie używa się uwierzytelnionej bramki (a na przykład jednej z darmowych bramek w internecie), to istnieje niebezpieczeństwo przechwycenia poufnych informacji podczas przesyłania
danych z WTLS do SSL lub odwrotnie.
Aplikacje Java™ nie są powiązane z żadnymi zaimplementowanymi fabrycznie funkcjami telefonu. Jeśli więc pojawią się jakieś problemy z aplikacją Java™, nie będzie to miało wpływu na działanie telefonu. Takie problemy spowodują tylko przerwanie działania aplikacji Java™. Aplikacja Java™ nie może spowodować zawieszenia się telefonu. Jej działanie można również w każdej chwili zatrzymać, naciskając klawisz z rysunkiem czerwonej słuchawki.
11. Jaki nośnik danych używany jest dla aplikacji Java™? W jakim stopniu są one zależne od sieci? Czy można z nich korzystać, gdy telefon znajdzie się poza jej zasięgiem?
Aplikacje Java™ mogą być pobierane za pomocą przeglądarki WAP przy użyciu połączeń CSD (Circuit Switched Data) lub GPRS. Po pobraniu
MIDletu każda aplikacja, która nie potrzebuje do swego działania dostępu do sieci, może być uruchamiana niezależnie od tego,
czy telefon znajduje się w zasięgu sieci, czy też nie. MIDlet do prawidłowego działania może potrzebować zasobów przechowywanych na serwerze. Tego typu połączenie jest także nawiązywane poprzez WAP.
12. Czy aplikacje Java™ mogą odtwarzać polifoniczne dźwięki?
Niestety, na razie aplikacje mogą generować tylko pojedyncze dźwięki. Eksperci z Java™ Community Process nie opracowali jeszcze specyfikacji API dla Java™ 2 Micro Edition, uwzględniającej stosowanie dźwięków polifonicznych.
13. Czy aplikacje Java™ można pobierać do telefonu bez względu na porę dnia i miejsce pobytu, np. czy można je pobierać podczas podróży zagranicznych?
Wszystko zależy od możliwości w zakresie transferu danych w aktualnie używanej sieci oraz od podpisanych umów roamingowych. Na przykład w USA niektórzy operatorzy zniechęcają klientów do korzystania z portali innych niż portal określonego dostawcy.
